Το πόνημα χωρίζεται σε τρία μέρη, στο καθένα από τα οποία εξετάζονται τα φρύγανα κατ’ αντικείμενο θεώρησής τους. Στο 1ο μέρος μελετάται η φύση των φρυγάνων κατά την οικοσυστηματική τους συγκρότηση και την πρόσληψή τους από τον Έλληνα επί τη βάσει της προκείμενης θεώρησής τους. Στο 2ο μέρος εξετάζεται το καθεστώς προστασίας των φρυγάνων και πώς αυτά αντιμετωπίζονται σύμφωνα με τη διαμορφωθείσα αντίληψη, όπως διαμορφώθηκε και παγιώθηκε κατά την εφαρμογή του ισχύοντος καθεστώτος αναφοράς τους. Στο 3ο μέρος μελετώνται κάποια από τα κυριότερα ελληνικά φρύγανα, χωρίς η επιλογή τους να είναι αξιολογική, αλλά μερική, γενόμενη σύμφωνα με την εν γένει παρουσία τους στον ελληνικό χώρο και κατά την προσωπική εκτίμηση του γράφοντος το παρόν. Από την εν προκειμένω ανάλυση κάθε είδους καταφαίνεται, πέραν της περιβαλλοντικής του σημασίας, που από μόνο του ως είδος ή ως σύστημα έχει, και η μη εκτιμημένη πολλαπλή χρησιμότητά του, καθώς και η ιστορική- κοινωνική-πολιτισμική αξία του· στοιχεία που δείχνουν τη βαθιά διασύνδεσή του με το ελληνικό παρελθόν, με το ελληνικό γίγνεσθαι, με την κοινωνία των Ελλήνων.