Ο Εδουάρδο Γκαλεάνο γεννήθηκε το 1940 στο Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης. Εκεί κάνει τα πρώτα του βήματα στο χώρο των έντυπων μέσων δημοσιεύοντας γελοιογραφίες και χρονογραφήματα στο περιοδικό "El Sol". Το 1961 γίνεται διευθυντής της καθημερινής εφημερίδας "Epoca" και αρχισυντάκτης της εβδομαδιαίας επιθεώρησης "Marcha". Το 1973 εξορίζεται εξαιτίας των ιδεών του και καταφεύγει στην Αργεντινή, όπου ιδρύει το λογοτεχνικό περιοδικό "Crisis". Μετά το πραξικόπημα του 1976 αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη χώρα και εγκαθίσταται στην Ισπανία. Το 1985, ύστερα από την πτώση της δικτατορίας, επιστρέφει στο Μοντεβιδέο. Στο έργο του συγκλίνουν η λογοτεχνική αφήγηση και το δοκίμιο, η ποίηση και το χρονικό. Είναι συγγραφέας πολλών άρθρων και βιβλίων για τη Λατινική Αμερική, μεταξύ των οποίων γνωστότερα είναι τα: "Su majestad el futbol" ("Η αυτού μεγαλειότης το ποδόσφαιρο", 1968), "Las venas abiertas de America Latina" ("Οι ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής", 1971, ελλ. εκδ. Θεωρία, 1982· Κουκκίδα, 2008), "Cronicas latinoamericanas" ("Λατινοαμερικανικά χρονικά", 1972), "Dias y noches de amor y de guerra" ("Μέρες και νύχτες αγάπης και πολέμου", 1978, ελλ. εκδ. Εξάντας, 1978), "La trilogia, Memoria del fuego" ("Τριλογία: Μνήμες φωτιάς", 1982-1986, ελλ. εκδ. Εξάντας, χ.χ.· Πάπυρος, 2009), "El libro de los abrazos" ("Το βιβλίο των εναγκαλισμών", 1989, ελλ. εκδ. Κέδρος, 2001), "Patas arriba" ("Ένας κόσμος ανάποδα", ελλ. εκδ. Στάχυ, 2000· Πιρόγα, 2008), "El futbol a sol y sombra" ("Τα χίλια πρόσωπα του ποδοσφαίρου", 1995, ελλ. εκδ. Ελληνικά Γράμματα, 1998), κ.ά. Το 1975 και το 1978 τιμήθηκε με το μεγαλύτερο βραβείο της Λατινικής Αμερικής, το Casa de las Americas, το 1989 με το American Book Award για τις "Μνήμες φωτιάς" (Washington University, ΗΠΑ) και το 1999 με το Βραβείο Cultural Freedom Award, που του απονεμήθηκε από το Ίδρυμα Lannan Foundation (Σάντα Φε, ΗΠΑ).

Γεννήθηκε στην Αθήνα όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε στην Ιταλία και το Μεξικό. Έζησε στην Λατινική Αμερική και επιστρέφοντας στην Ελλάδα άρχισε να μεταφράζει Χούλιο Κορτάσαρ, Μάριο Μπενεντέτι, Αλέχο Καρπεντιέρ, Εδουάρδο Γκαλεάνο και άλλους πρωτόγνωρους τότε λατινοαμερικάνους συγγραφείς. Στη συνέχεια η προτίμησή της στράφηκε στην κλασική ισπανική λογοτεχνία και τα τελευταία χρόνια έχει μεταφράσει 3 από τα σημαντικότερα έργα των ισπανικών γραμμάτων - "Θελεστίνα" του Φερνάντ ντε Ρόχας (1499), "Όνειρα και λόγοι της αλήθειας" του Κεβέδο (1622) και "Η ζωή του Λαθαρίγιο ντε Τόρμες", ανώνυμου συγγραφέα (1554). Επίσης έχει μεταφράσει Καμίλο Χοσέ Θέλα (Νόμπελ Λογοτεχνίας 1989) και Χουάν Μπενέτ. Διδάσκει λογοτεχνική μετάφραση στο ισπανικό τμήμα του ΕΚΕΜΕΛ και στο Ινστιτούτο Θερβάντες.