Η πολιτιστική κληρονομιά μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για ένα νέο, βιώσιμο αναπτυξιακό υπόδειγμα στην Ελλάδα. Σε μια περίοδο που η χώρα αναζητά νέες οικονομικές κατευθύνσεις μετά τη μακρά οικονομική κρίση, η πολιτιστική κληρονομιά και το πολιτιστικό κεφάλαιο αποτελούν ισχυρό πλεονέκτημα: ενισχύουν το brand της χώρας, προσφέρουν ευκαιρίες απασχόλησης και τροφοδοτούν την καινοτομία. Το πολιτιστικό κεφάλαιο και οι δημιουργικοί τομείς, υποστηριζόμενοι από τις νέες τεχνολογίες, καθώς και τα μουσεία και οι πολιτιστικοί χώροι, ως φορείς μάθησης και κοινωνικής ένταξης, μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην οικονομική και κοινωνική αναζωογόνηση. Για το σκοπό αυτό η χρήση της οικονομική ανάλυσης επιτρέπει την τεκμηρίωση των αποφάσεων δημόσιας πολιτικής, ώστε προστασία και αξιοποίηση να συνδέονται με μετρήσιμα οφέλη για την τοπική και εθνική οικονομία. Στα τελευταία πενήντα χρόνια παρατηρείται μια έντονα αυξανόμενη χρήση της οικονομικής ανάλυσης και των οικονομικών μεθοδολογικών εργαλείων στην εκτίμηση της οικονομικής αξίας και του αναπτυξιακού ρόλου της πολιτιστικής κληρονομιάς στη διαμόρφωση δημόσιας πολιτικής. Το βιβλίο παρουσιάζει αυτή την παγκόσμια εμπειρία των τελευταίων δεκαετιών, όπου η προσέγγιση της πολιτιστικής κληρονομιάς μετακινήθηκε από την έμφαση στην προστασία των μνημείων σε μια ολιστική, ανθρωποκεντρική θεώρηση που συνδέει την πολιτιστική κληρονομιά με τη βιώσιμη ανάπτυξη και στην αξιοποίησή της για την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών και φιλοδοξιών στο παρόν και στο μέλλον. Ταυτόχρονα, από την παγκόσμια εμπειρία αναδεικνύεται ότι τα μνημεία και οι πολιτιστικοί χώροι προστατεύονται καλύτερα όταν αποτελούν ζωντανό κομμάτι της σύγχρονης ζωής και όταν προστασία και ορθολογική αξιοποίηση εξισορροπούνται αρμονικά δημιουργώντας θετικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις.