Το παρόν βιβλίο ξεκίνησε δίχως πρόθεση, σχεδόν σαν παιχνίδι με τις λέξεις, τις έννοιες και τις σιωπές που αφήνουν πίσω.
Όμως κάθε βιβλίο είναι ένας ζωντανός οργανισμός· δεν μπορεί να υπάρξει έξω από τον χρόνο στον οποίο γράφεται.
Η πραγματικότητα των καιρών μας, φέρνει στο προσκήνιο τη δυσάρεστη παρατήρηση, πως οι λέξεις χάνουν το νόημά τους.
Οι έννοιες λειαίνονται, ώστε να γίνουν πιο ανεκτές.
Η αλήθεια βάλλεται και διαβρώνεται μπροστά στην ανάγκη της αποδοχής.
Μέσα από αυτή τη συνθήκη αυτή, το αρχικό παιχνίδι μετατράπηκε σε ανάγκη: να αναζητηθεί η ουσία των λέξεων, να διατυπωθούν εκ νέου οι ορισμοί τους – όχι όπως “θα έπρεπε” να είναι, αλλά όπως είναι.
Ωμοί, συχνά δυσάρεστοι, αλλά ειλικρινείς.
Ίσως ο τίτλος “μικροί αφ-ορισμοί” να ταίριαζε καλύτερα, όμως δεν επιλέχθηκε τυχαία να αποφευχθεί.
Σκοπός δεν είναι η αφαίρεση, ούτε ο διδακτισμός, αφού δεν επιχειρείται η δημιουργία νέων σημασιών, αλλά η επιστροφή σε παλιές.
Στη μνήμη της γλώσσας.
Στην αλήθεια που προσπαθεί να επιβιώσει μέσα από τη λέξη.