Τότε η μουσική ήταν πιο δυνατή, οι ληστές πιο επικίνδυνοι και τα μαλλιά πιο μακριά. Οι άνθρωποι κάθονταν στο γρασίδι, ταξίδευαν χωρίς εισιτήρια, ακολουθούσαν άγνωστους δρόμους και δεν άκουγαν τους γονείς τους. Το να διασχίζεις ένα ποτάμι τη νύχτα για να πας σε μια συναυλία ήταν πολύ πιο σημαντικό από το να μετράς χρήματα. Παλιές εποχές, που δεν θέλουν να τελειώσουν...
Η υπόθεση του μυθιστορήματος ξεκινά στη Γιέλγκαβα, μια πόλη της Λετονίας, στις 5 Απριλίου 1994, την ημέρα του θανάτου του Κερτ Κομπέιν, του τραγουδιστή και κιθαρίστα των Nirvana, και επικεντρώνεται σε νέους που επηρεάζονται από τη χέβι μέταλ μουσική. Ο κύριος χαρακτήρας του βιβλίου, ο Γιάανις, ένας δεκατετράχρονος σπασίκλας, προσπαθεί να βρει τον εαυτό του στην επαναστατική υποκουλτούρα των μεταλάδων και μέσα από την ιστορία ξεδιπλώνεται ένα πνευματώδες, σχεδόν ντοκιμαντερίστικο και εξαιρετικά πολύχρωμο πορτρέτο της Λετονίας, που μόλις έχει ανακτήσει την ανεξαρτησία της μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, η οποία προκάλεσε πολλές οικονομικές και κοινωνικές αναταραχές. Είναι ένα μυθιστόρημα που άρπαξαν οι δεκατετράχρονοι της γενιάς Ζ και που εκτίμησαν και αγάπησαν οι γονείς και οι δάσκαλοί τους.