Το 1ο μέρος προλογίζει η ποιήτρια και συγγραφέας Άννα Τακάκη – Μαρκάκη. Γράφει: «Ο συγγραφέας βλέπει πρώτα με τα μάτια της ψυχής του μια Κρήτη, που φεγγοβολά, που δεν πτοείται στους καιρούς και στα μπογάζια, μα στέκεται αγέρωχή, δυνατή και ακμαία να θυμίζει πόσο άντεξε στο χρόνο, και πόσο οι ρίζες της είναι βαθιά ριζωμένες σε μια γη γόνιμη που εξακολουθεί και βγάζει κλώνια κι αποκλώνια να ανθίζει, να καρπίζει και να ορέγονται τους καρπούς της Κρητικοί και μη. Στο τέλος μένει η γεύση που αφήνει ο κάθε καρπός, είτε είναι γλυκός είτε πικρός είτε πικάντικος. Κάπως έτσι μας αφήνουν κι εδώ τη γεύση τους τα διηγήματα της πρώτης ενότητας του βιβλίου.» Το 2ο μέρος προλογίζει ο ποιητής και λογοτέχνης Κωνσταντίνος Καργάκης. Γράφει: «Με τ’ αετίσια μάτια της Κρητικής ψυχής και μια γερή αρματωσιά κατάσαρκα ζωσμένος, ο λογοτέχνης μας, μπαίνει στη μάχη του χρέους. Ως κληρωτός της εποχής του, όπου οι βάρβαροι ξανάρχονται μ’ άλλης λογής αρματωσές κι άλλης λογής ξινάρια, μπαίνει στη μάχη για να διασώσει τις αιχμάλωτες αξίες μας, αξίες που κράτησαν ζωντανή την περπατησιά μας σ’ έναν δρόμο πέντε χιλιάδων χρόνων.» Το 3ο μέρος προλογίζει ο ερευνητής και συγγραφέας Τσιριγωτάκης Αντώνης. Γράφει: «Η μακραίωνη εξελικτική πορεία του γλωσσικού πλούτου του κρητικού ιδιώματος, είναι απύθμενη, όπως δηλώνει έμμεσα ο συγγραφέας με το πόνημά του. Έτσι η παρούσα βιβλιογραφία προήλθε από ερευνητική προσπάθεια του συγγραφέα, από την αυτήκοο εκφορά του γνήσιου διαλεκτικού λόγου των λαϊκών κοινωνιών αλλά και από τα διαλεκτικά λεξικά των επωνύμων γλωσσολόγων της κρητικής διαλέκτου. Αυτό αποτελεί τη σφραγίδα εγγύησης της γνησιότητας του διαλεκτικού λόγου της ευρύτερης κοινωνίας της τοπικής ομιλούμενης. Ο συγγραφέας φρόντισε να διατηρήσει τη γνήσια προφορά των λέξεων ακολουθώντας της πηγές του ιδιωματικού λόγου, εφαρμόζων το αρχαίο απόφθεγμα «αρχή επιστήμης ονομάτων επίσκεψης» του κυνικού φιλοσόφου Αντισθένη.»