Είμαι αθώος!
Μέσα σ’ ένα κελί για βαρυποινίτες, ο Πάνος ξεδιπλώνει την ιστορία της ζωής του στον συγκρατούμενό του. Ο ίδιος δηλώνει αθώος για τον φόνο που τον έχουν καταδικάσει.
Κι ενώ γύρω τους εξυφαίνονται συμμαχίες και βεντέτες ανάμεσα σε αντίπαλες ομάδες κρατουμένων κι ο κίνδυνος είναι καθημερινή υπόθεση, εκείνος, διστακτικά στην αρχή, πιο πρόθυμα αργότερα, μιλάει για την κακιά τη μοίρα που τον οδήγησε από τόπο σε τόπο, κυνηγημένο. Κάποιες φορές η ζωή φαίνεται να του χαμογελάει, η πορεία του παίρνει μια καλύτερη στροφή, το μέλλον διαγράφεται ευχάριστο. Μα κάθε φορά, η αναποδιά καραδοκεί. Μέχρι και την τελευταία, αυτή που τον έχει οδηγήσει στη φυλακή. Τι έφερε όμως μέχρι εκεί τα πράγματα;
Και καθώς εμείς ακούμε τη διήγηση του Πάνου για τη ζωή του στην Αθήνα, στην Καλαμάτα, στη Θεσσαλονίκη, στην Έδεσσα, σε πόλεις και χωριά, αλλά και σε μακρινά λιμάνια, τον ακολουθούμε σ’ ένα οδοιπορικό μιας λίγο παλαιότερης Ελλάδας, μα τόσο γλαφυρής και πραγματικής, που θα έλεγε κανείς ότι κι εμείς κάπου εκεί έχουμε ζήσει.
Η ιστορία του τραγικού αυτού προσώπου δεν είναι μόνο η εξομολόγηση ενός ανθρώπου που φωνάζει πως είναι αθώος. Είναι ένα ταξίδι στην ανθρώπινη μοίρα, εκεί όπου η τύχη, η ανάγκη και οι αποφάσεις μιας στιγμής μπορούν να αλλάξουν για πάντα τη ζωή.