Δέκα ιστορίες, για ό,τι εμφανίζεται όταν η πραγματικότητα αιωρείται σε μια παγίδα χρόνου, τότε που η μνήμη στρέφει το βλέμμα της στις άπειρες αόρατες ρωγμές του παράδοξου.

Δέκα ιστορίες που ακροβατούν ανάμεσα στο οικείο και στο ανοίκειο, με την αίσθηση ότι η διεμπλοκή στην πραγματικότητα είναι μια λεπτή μεμβράνη, που επιτρέπει σε άγνωστους γνώριμους να μας κοιτάζουν από την άλλη πλευρά.

Τότε που αλλότριοι κόσμοι αναδύονται στην επιφάνεια των πραγμάτων, και τα όρια χάνουν τη βεβαιότητά τους.

Το μαύρο χιόνι, γίνεται μια πτώση χωρίς βαρύτητα, και η μη ευκλείδεια γεωμετρία ονειρεύεται αόρατους γνώριμους, σε μια στιγμή που η μνήμη αιωρείται ανάμεσα στις άπειρες ρωγμές του χρόνου, με την αίσθηση της εισόδου στο κενό.

Σα να μπαίνεις αόρατος επισκέπτης σε ένα ταξίδι στα σπλάχνα της δικής σου λογικής, σε μια γωνιά του αδύνατου, εκεί που η επιθυμία γίνεται σιωπή, μια καρφίτσα, ή μια νιφάδα μαύρου χιονιού, κρατώντας το μόνο κλειδί για μια πτώση χωρίς βαρύτητα, εκεί που η λογική καταρρέει, εκεί που ο κόσμος ανοίγει, και ένα κουμπί γίνεται η έξοδος από το κενό.