Το πόνημα αυτό είναι μια προσπάθεια να μεταφέρω σε γραπτό λόγο τα «μυστικά» της ψυχής μου, όπως διαμορφώθηκαν με βάση τις γενετικές μου καταβολές και ό,τι επέτρεψα να μου φορτώσουν οι κατά καιρούς θρησκευτικές, κοινωνικές, και παιδαγωγικές-εκπαιδευτικές διαδικασίες. Λέω «επέτρεψα», γιατί κατάφερα εξαρχής να βάλω φίλτρα στις παντοειδείς προσπάθειες των ταγών της κατευθυνόμενης διαμόρφωσης της προσωπικότητας. Είχα και έχω μια έμφυτη αμφισβήτηση του υπάρχοντος, σε απόλυτη σύνδεση με αναζήτησή του νέου. Προσπάθησα να εκμεταλλευτώ αυτό το «κουσούρι», να το κάμω χρήσιμο, με μια μανία να διαβάζω στην αρχή ό,τι βρω και αργότερα επιλεκτικά. Αυτό, σε συνδυασμό με τις σπουδές μου –είμαι γιατρός, από αγάπη και μόνο για αυτή την επιστήμη–, ήταν η αιτία που οδήγησαν στις απόψεις μου για τα θέματα που αναφέρονται στο βιβλίο. Με τα εφόδια αυτά άρχισα να ψάχνω πίσω από τις βιτρίνες, στις αγορές του κόσμου, ώσπου κατάλαβα ότι τα ευρήματα ήταν φτωχά. Γύρισα στον εαυτό μου, στην ψυχή μου, στον λαβύρινθο, και γίναμε φίλοι. Σιγά-­σιγά άρχισε να μου αποκαλύπτει τους θησαυρούς του κόσμου, όλους τους γνήσιους θησαυρούς. Δεν ήταν πάντα εύκολη η κουβέντα· είπαμε, «λαβύρινθος». Τελικά μου επέτρεψε να κοινοποιήσω μερικά από τα μυστικά της και έτσι προέκυψε αυτό το γραπτό. Δεν έχει βιβλιογραφικές παραπομπές, δεν επικαλείται άλλους συγγραφείς γιατί είναι μια απόλυτα προσωπική θεώρηση των θεμάτων που διαπραγματεύεται.