Άνθρωποι βασανισμένοι και κουρασμένοι μερικές φορές αναγκάζονται να υιοθετήσουν στρατηγικές περίεργες για να αντιμετωπίσουν και να ανταπεξέλθουν στα σκαμπανεβάσματα της ζωής. Τις περισσότερες φορές η κοινωνία λανθασμένα αναγνωρίζει αυτές τις στρατηγικές και τρόπους ως παθολογίες και μίασμα για την κοινωνία που πρέπει άμεσα να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά. Ο συγγραφέας και τα θεατρικά του κείμενα αντιμετωπίζουν τα πράγματα και τις καταστάσεις πολύ διαφορετικά. Ανατρέπονται παραδοσιακές θεωρίες και στοχεύει να ενθαρρύνει τον αναγνώστη να ετοιμαστεί για την ψυχική κατάσταση των πρωταγωνιστών του. Μέσα από αυτή τη διαδικασία του κάθε θεατρικού πάντα συμβαίνει κάτι αξιοπρόσεκτο όπως για παράδειγμα η περίπτωση ενός ζευγαριού που ξεπέρασε τις συγκρούσεις του υψώνοντας ένα πραγματικό τείχος στο σπίτι του ή στην περίπτωση του «ασθενή που θεράπευσε τον θεραπευτή του» όπου υποκινείται μια αντιστροφή των ρόλων για ένα πελάτη επιφυλακτικό όπου εντέλει τελείως ξαφνικά και απροσδόκητα, λύνει από μόνος του το πρόβλημα της θεραπείας του. Δέκα θεατρικές ιστορίες που διασκεδάζουν, συγκινούν και προκαλούν συγχρόνως τη σκέψη καταδεικνύοντας τις πεποιθήσεις του συγγραφέα, πως η γραφή είναι ένας δρόμος διπλής κατεύθυνσης όπου ο συγγραφέας έχει να μάθει πραγματικά όσο και ο αναγνώστης και πως η γραφή είναι δυνατή μόνο όταν ο συγγραφέας σέβεται αληθινά τον αναγνώστη του.