Ποιος διαμορφώνει την ατζέντα; Έχουν τα κόμματα χάσει μέρος της αυτονομίας τους έναντι των ΜΜΕ; Πότε η επικοινωνία ενισχύει τη δημοκρατία και πότε την υπονομεύει; Το βιβλίο διερευνά πώς η πολιτική επικοινωνία, ως Ιανός μεταξύ χειραφέτησης και χειραγώγησης, μετασχηματίζει τις σύγχρονες δημοκρατίες. Στο Α΄ Μέρος αναλύονται τρεις θεμελιώδεις διαστάσεις της πολιτικής επικοινωνίας –διαμεσολάβηση, αλληλεξάρτηση και επιρροή– και οι συνέπειές τους για την αυτονομία του πολιτικού πεδίου και την ποιότητα της δημοκρατίας. Στο Β΄ Μέρος προτείνεται ένα αναλυτικό μοντέλο και μια περιοδολόγηση της πολιτικής επικοινωνίας στην Ελλάδα, με επίκεντρο την Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία. Το βιβλίο παρακολουθεί τη μετάβαση από τον κομματικό διπολισμό και τον πολιτικό Τύπο (δεκαετία 1980) στην ιδιωτική τηλεόραση και τους εκδοτικούς ομίλους (δεκαετία 1990), από το πολιτικο-μιντιακό σύστημα εξουσίας (1996-2009) στην αποδόμησή του κατά την περίοδο της κρίσης και των ψηφιακών πλατφορμών και, τέλος, στη νέα φάση πολυκρίσεων μετά το 2019, αποτιμώντας τις συνέπειες για τη δημοκρατική νομιμοποίηση, τον πολιτικό ανταγωνισμό και την ποιότητα της ενημέρωσης. Το βιβλίο προσφέρει το εννοιολογικό πλαίσιο και το ιστορικό βάθος που μας επιτρέπουν να κατανοήσουμε τη σημερινή αμφίσημη συνθήκη της πολιτικής επικοινωνίας, ανάμεσα στη δημοκρατική διεύρυνση και την αποδυνάμωσή της.