Σε ό,τι αφορά την παρουσία μου στη Λέρο: ήμουν στη Λέρο από τα μέσα Νοεμβρίου του 1990 έως τον Μάρτιο του 1991. [...] Ολλανδοί επαγγελματίες, κυρίως ψυχιατρικοί νοσηλευτές, ήταν παρόντες από τον Ιούνιο του 1989 έως το τέλος του παρατεταμένου προγράμματος τον Ιούνιο του 1995. Στην αρχή, για περιόδους τριών μηνών, που σταδιακά αυξάνονταν σε περιόδους μερικές φορές και δύο ετών. Συνολικά, περίπου 40 επαγγελματίες συμμετείχαν με αυτόν τον τρόπο στην Ολλανδική Ομάδα. Ως επόπτης, επισκεπτόμουν επίσης την ομάδα μας στη Λέρο τουλάχιστον δύο φορές τον χρόνο, προκειμένου να αξιολογήσω την κατάσταση και τα αποτελέσματα, να κάνω νέους σχεδιασμούς με την ομάδα και τους υπαλλήλους του νοσοκομείου και να παράσχω υποστήριξη για μεμονωμένα προβλήματα. Ελπίζω πως τα Γράμματα από τη Λέρο σε αυτή τους την εκδοχή θα ξανακάνουν τη δουλειά τους: όπως και να 'χει, οπτικοποίησε, κάνε εικόνα το τι συμβαίνει όταν οι άνθρωποι (ασθενείς και προσωπικό) συστηματικά δεν λαμβάνουν την προσοχή που τους αναλογεί. Έχοντας αυτό κατά νου, δεν είναι η Λέρος το πρόβλημα, ένα νησί μακριά από την πατρίδα μου. Είναι -και με το παραπάνω- και δικό μας πρόβλημα στη σημερινή Ολλανδία. (Piet van der Klis, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)