Ο Μαξίμ Γκόρκυ (ψευδώνυμο του Αλεξέι Μαξίμοβιτς Πεσκώφ) γεννήθηκε το 1868 στο Νίζνι-Νόβγκοροντ. Από το 1875 έως το 1893 άσκησε πολλά και διάφορα επαγγέλματα, αποκτώντας έτσι μια τεράστια πείρα των ανθρώπων και της ζωής, την οποία χρησιμοποίησε ήδη από τα πρώτα του κείμενα. Πρωτοεμφανίστηκε στο λογοτεχνικό χώρο με τη νουβέλα "Μακάρ Τσουντρά" το 1892. Ακολούθησαν τα έργα του "Η γριά Ιζεργκίλ", "Τσελκάς", "Είκοσι έξι και μία", "Βάριενκα Ολέσοβα", "Φομά Γκαρντέγιεφ", "Τα παιδικά μου χρόνια", "Τα πανεπιστήμιά μου" κ.ά. Μεταξύ των ετών 1907-1908 εκδόθηκε το μυθιστόρημά του "Η μάνα", που αποτέλεσε και τη βάση για το σενάριο της ομώνυμης κλασικής ταινίας του σοβιετικού κινηματογράφου. Η διεθνής απήχησή του επιβεβαιώθηκε και με τα θεατρικά έργα του που ακολούθησαν. Πασίγνωστα είναι τα έργα "Οι μικροαστοί", "Οι εχθροί", "Στο βυθό", "Οι παραμεριστές" κ.ά. Η σύλληψή του κατά την επανάσταση του 1905 προκάλεσε κύμα διαμαρτυριών σ' ολόκληρο τον κόσμο. Μετά την απελευθέρωσή του εγκαταστάθηκε στο Κάπρι της Ιταλίας. Το 1921, φεύγει από τη Ρωσία για να ζήσει στη Γερμανία και στο Σορέντο της Ιταλίας απ' όπου επιστρέφει, οριστικά πλέον, στην τότε Σοβιετική Ένωση το 1928. Καθιερώθηκε ως πρωτεργάτης της νέας σοβιετικής λογοτεχνίας και πέθανε στη Μόσχα το 1936.

Ο Λυκούργος Καλλέργης (Κρήτη 1914 - Αθήνα 2011) ήταν ηθοποιός, σκηνοθέτης, μεταφραστής, συνδικαλιστής, δάσκαλος δραματικής τέχνης, βουλευτής. Γεννήθηκε στο Χουμέρι Μυλοποτάμου Κρήτης. Γιος του δημοσιογράφου, σοσιαλιστή ηγέτη Σταύρου Καλλέργη. Βγήκε στο θέατρο με τη Λαϊκή Σκηνή του Καρόλου Κουν με πρώτο ρόλο τον Πανάρετο στην "Ερωφίλη" του Χορτάτζη. Πήρε μέρος σε άπειρα έργα, δράματα και κωμωδίες, σε πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ιδρυτικό μέλος και πρωταγωνιστής του "Θεάτρου Τέχνης" του Κάρολου Κουν 1942-1952. Πρωταγωνιστής σε διάφρους θιάσους του ελεύθερου θεάτρου στην Αθήνα, επαρχία, εξωτερικό. Διετέλεσε πρωταγωνιστικό στέλεχος του Εθνικού Θεάτρου. Ερμήνευσε εξέχοντες ρόλους σε πολλά θεατρικά έργα τέχνης του ελληνικού και διεθνούς δραματολογίου: (αρχαία τραγωδία, Σαίξπηρ, Ίψεν, Τσέχωφ, Στρίντμπεργκ, Πιραντέλλο, Γκόγκολ, Γκόρκι, Ο' Νηλ, Πρίσλεϊ, Ντύρρενματ κ.α.). Πρωταγωνιστής στον ελληνικό κινηματογράφο, ραδιόφωνο, τηλεόραση. Σκηνοθέτης θεάτρου, ραδιοφώνου, τηλεόρασης. Μεταφραστής θεατρικών έργων. Καθηγητής Δραματικής Σχολής Εθνικού Θεάτρου και άλλων Σχολών. Μέλος της Ε.Ε.Θ.Σ. (Εταιρία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων). Γενικός Γραμματέας του Σ.Ε.Η. (Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών) 1956-1966 και ένα διάστημα Πρόεδρος. Για 5 χρόνια Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος-Ακροάματος (ΠΟΘΑ) και Αντιπρόεδρος του Ταμείου Συντάξεων Ηθοποιών. Το Νοέμβρη του 1977 εξελέγη βουλευτής του Κ.Κ.Ε. στην Α΄ Περ. Αθηνών, για μια τετραετία. Δημοσίευσε άρθρα καλλιτεχνικού και πολιτικού περιεχομένου σε εφημερίδες και περιοδικά. Εκδόσεις μεταφράσεών του: Από τις Εκδόσεις "Γκόνη", 4 μεγάλα έργα του Τσέχωφ και ένα μονόπρακτο, σε ένα τόμο, 1962. Από τις εκδόσεις "Δωδώνη", σε επανέκδοση τα 5 θεατρικά έργα του Τσέχωφ και 3 μονόπρακτα, σε 2 τόμους 1986. Επίσης από τη "Δωδώνη" εκδόθηκαν τα έργα: "Εμείς και ο χρόνος", του Πρίσλεϋ 1972, τα "Παντρολογήματα" του Γκόγκολ 1976, οι "Μικροαστοί" του Γκόρκι 1989, το μονόπρακτο "Ροζαλίντα" του Μπάρρυ 1998. Οι μεταφράσεις αυτές παίχθηκαν από πολλά θέατρα και το Εθνικό, καταξιώθηκαν, διδάσκονται στις Δραματικές Σχολές. Το 1995 από τη "Δωδώνη" εκδόθηκε το βιβλίο του, θεωρητικού περιεχομένου, "Συγκομιδή ιδεών αγαθών". Το 2000 κυκλοφόρησε το βιβλίο του "Σταύρος Καλλέργης: Το Διεθνές Σοσιαλεργατικό Κίνημα από τον 19ο αιώνα και ο 'υπαρκτός' σοσιαλισμός" (εκδ. "Προσκήνιο") ενώ το 2007 εξέδωσε το βιβλίο "Λυκούργος Καλλέργης, στο διάβα του πολυτάραχου 20ού αιώνα: Βίου, τέχνης, πολιτικής, πολιτισμού: Κριτική ανιστόρηση" (εκδ. "Λιβάνη"). Πέθανε στις 27 Αυγούστου 2011 σε ηλικία 97 ετών έπειτα από νοσηλεία στην εντατική πτέρυγα του νοσοκομείου "Γ. Γεννηματάς".