Στην εποχή όπου η Τεχνητή Νοημοσύνη επεκτείνει τις δυνατότητές της με εκθετικούς ρυθμούς, ο άνθρωπος κινδυνεύει να παραμείνει γνωστικά στάσιμος. Αυτό το βιβλίο φωτίζει με οξυδέρκεια το μεγαλύτερο, αλλά και πιο σιωπηλό, παράδοξο της εποχής μας: όσο οι μηχανές γίνονται πιο έξυπνες, η ανθρώπινη σκέψη αποδυναμώνεται, αποσπάται, γίνεται επιφανειακή.

Ο Ανδρέας Καρατζάς αναδεικνύει με καθαρό και επιστημονικά τεκμηριωμένο λόγο το επικίνδυνο χάσμα που δημιουργείται ανάμεσα στις ικανότητες της ΤΝ και στη γνωστική ωριμότητα της κοινωνίας. Εξηγεί γιατί η μεταγνώση, η ικανότητα να παρατηρούμε και να ρυθμίζουμε τη σκέψη μας, είναι το πρώτο θύμα της ψηφιακής επιτάχυνσης και το τελευταίο μας καταφύγιο απέναντι σε έναν κόσμο που τείνει να σκεφτεί «αντί για εμάς».
Το βιβλίο δεν είναι μια απαισιόδοξη προφητεία, αλλά μια ισχυρή πρόσκληση για δράση. Προσφέρει ένα σαφές πλαίσιο κατανόησης των νέων γνωστικών απαιτήσεων της εποχής, από τη δια-γνωστική επίγνωση (πώς «σκέφτεται» η μηχανή) έως τη μετα-συστημική νοημοσύνη (πώς εμείς ανασχεδιάζουμε τα συστήματα μέσα στα οποία ζούμε). Προτείνει κατευθύνσεις για την εκπαίδευση, την πολιτική και την κοινωνία, αποκαλύπτοντας γιατί η γνωστική ενδυνάμωση δεν είναι πολυτέλεια, αλλά όρος επιβίωσης.
Ένα βιβλίο για εκπαιδευτικούς, γονείς, φοιτητές, επαγγελματίες, πολιτικούς και για κάθε πολίτη που θέλει να παραμείνει ενεργός, αυτόνομος και κριτικός σε μια εποχή όπου ο νους μας κινδυνεύει να παραχωρήσει τη θέση του.
Ένα αναγκαίο ανάγνωσμα για όσους δεν θέλουν απλώς να παρακολουθήσουν το μέλλον, αλλά να το κατανοήσουν και να το διαμορφώσουν.