Ο νεοφιλελευθερισμός είναι η κυρίαρχη ιδεολογία της εποχής μας και υποτάσσει τη δημοκρατία στη δύναμη του χρήματος. Οι συγγραφείς δείχνουν πώς μια ομάδα της ελίτ, προκειμένου να περιφρουρήσει τον πλούτο και την εξουσία της, υιοθέτησε μια περιθωριακή φιλοσοφία της δεκαετίας του ’30 που πρέσβευε ότι ο αχαλίνωτος ανταγωνισμός είναι το ειδοποιό γνώρισμα του ανθρώπου. «Δεξαμενές σκέψης», πανεπιστήμια, Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας και πολιτικοί έλαβαν θέσεις μάχης για να προωθήσουν την ιδέα ότι είμαστε καταναλωτές και όχι πολίτες. Και μάλλον τα κατάφεραν. Στις ολέθριες συνέπειες του νεοφιλελευθερισμού συγκαταλέγονται οι ποικίλες μορφές κρίσης που, ενώ φαίνονται άσχετες μεταξύ τους, έχουν επιδεινωθεί από το «αόρατο δόγμα» και συνεχίζονται αλληλένδετες. Δεν είναι μόνο η υπερθέρμανση του πλανήτη και η περιβαλλοντική καταστροφή, η φοβερή ανισότητα και η διευρυμένη φτώχεια, ο εκτροχιασμός των δημόσιων υπηρεσιών και ο εκφασισμός της κοινωνίας· είναι επίσης όλες οι ασθένειες της απόγνωσης, που καταπνίγουν το νόημα και την ελπίδα. Ο δημοσιογράφος Τζορτζ Μονμπιό και ο κινηματογραφιστής Πίτερ Χάτσισον αναδεικνύουν τη δυσοίωνη πραγματικότητα της ζωής μας και προτείνουν μια νέα πολιτική βασισμένη στη διεκδικητική συμμετοχή και στην αποτελεσματική συνύπαρξη.