Η μετάφραση κλασικών έργων έχει κατακτήσει σημαντική θέση στην εκδοτική παραγωγή για παιδιά και νέους. Τα έργα αυτά, αναγνωρισμένα ως υψηλού κύρους, συχνά αντιμετωπίζονται με επιφυλακτικότητα όταν πρόκειται να διασκευαστούν. Κι όμως, οι μεταπλασμένες εκδοχές τους έχουν συμβάλει ουσιαστικά στην ανάδειξη και μετάδοση διαχρονικών πολιτισμικών αξιών.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τα έργα του Τσαρλς Ντίκενς. Με ήρωες που συνεχίζουν να συγκινούν κάθε γενιά, ο κορυφαίος αυτός βικτωριανός συγγραφέας εξακολουθεί να έχει απήχηση στο παιδικό και εφηβικό αναγνωστικό κοινό. Το παρόν βιβλίο μελετά το μυθιστόρημα David Copperfield (1850) στη μεταφορά του στην ελληνική γλώσσα, αλλά και σε συνάρτηση με τις μεταμορφώσεις –χρονικές, τοπικές, ηλικιακές– που συντελούνται στους μικρούς και νεαρούς αναγνώστες στις διαφορετικές δεκαετίες έκδοσης των μεταφράσεων. Μέσα από την ανάλυση διαχρονικών και συγχρονικών αναμεταφράσεων, φωτίζονται κρίσιμες πτυχές του ρόλου του μεταφραστή, των εκδοτικών στρατηγικών, καθώς και οι κυρίαρχες αντιλήψεις για την παιδική ηλικία και την αναγνωστική της εμπειρία. Παράλληλα, δίνεται έμφαση στις εικονογραφήσεις και στα περικειμενικά στοιχεία κάθε έκδοσης, τα οποία συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωση του τελικού αφηγηματικού νοήματος. Γινόμαστε έτσι μάρτυρες ενός μεγάλου ταξιδιού στον χώρο και στον χρόνο, του ταξιδιού του David Copperfield από τη βικτωριανή Αγγλία στο ελληνικό παιδικό δωμάτιο.