Ο δρόμος της ευτυχίας σύμφωνα με τον Αριστοτέλη.

Τα «Ηθικά Νικομάχεια» από τον Αριστοτέλη, είναι από τα σημαντικότερα και πιο θεμελιώδη έργα της δυτικής φιλοσοφίας. Εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη σύγχρονη φιλοσοφική σκέψη και την ηθική θεωρία.

Κείμενο απαραίτητο για την κατανόηση της ηθικής φιλοσοφίας και της ιστορίας της ηθικής, παράλληλα είναι ένας πολύ πρακτικός οδηγός για την κατάκτηση της ευδαιμονίας για τον σημερινό άνθρωπο.

Τα Ηθικά Νικομάχεια είναι το σημαντικό και πάντα επίκαιρο έργο ηθικής διδασκαλίας του Αριστοτέλη. Είναι το έργο όπου ο μεγάλος φιλόσοφος θέτει και πραγματεύεται το ερώτημα “ποιο είναι εκείνο που κάνει τον άνθρωπο πραγματικά ευτυχισμένο;”

Τα Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη, είναι ένα έργο ηθικής φιλοσοφίας και ηθικής διδασκαλίας. H θεματική του έργου επικεντρώνεται στις έννοιες του «αγαθού και ενάρετου βίου», της ηθικής αρετής, της δικαιοσύνης και της ευδαιμονίας όπως τις έθεσε ο κορυφαίος στοχαστής.

Στα Ηθικά Νικομάχεια αναπτύσσεται το Αριστοτελικό αξίωμα της μεσότητας, σύμφωνα με το οποίο το σωστό μέτρο βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ακρότητες. Έτσι η ανδρεία ορίζεται αν αποφύγουμε ταυτόχρονα τη δειλία και το θράσος, η σωφροσύνη κατακτάται αν βρούμε το μέσο ανάμεσα στην αναισθησία και την ακολασία, ενώ η γενναιοδωρία είναι η μεσότητα ανάμεσα στη φιλαργυρία και τη σπατάλη.

Ο ευτυχισμένος βίος
Ο Αριστοτέλης διακηρύσσει πως ο αγαθός και ενάρετος βίος είναι και ευτυχισμένος βίος. «Άκρότατον τῶν πρακτῶν άγαθῶν» ονομάζει την ευδαιμονία, δηλαδή το υψηλότερο από τα αγαθά που οι άνθρωποι πετυχαίνουν με τις πράξεις τους (ατομικός ευδαιμονισμός).
Ο άνθρωπος λοιπόν μπορεί να κατακτήσει την ευδαιμονία μέσω των διανοητικών και ηθικών αρετών. Οι διανοητικές αρετές κατακτούνται μέσω της διδασκαλίας, ενώ οι ηθικές αρετές μέσα από την εξάσκηση και τον εθισμό σε αυτές. Για τον Αριστοτέλη επομένως, η ευδαιμονία είναι μια κατάσταση που μπορούμε όλοι να επιτύχουμε, αφού όλοι είμαστε ικανοί να διδαχτούμε και να εξασκηθούμε.

Η διαίρεση της ψυχής
Από το πρώτο βιβλίο ο αναγνώστης έρχεται σε γνωριμία με την αντίληψη του Αριστοτέλη για τη διαίρεση της ψυχής. Ο ανθρώπινος οργανισμός λειτουργεί με δύο τρόπους: α) με βάση τη λογική του, β) με τρόπους που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τη λογική.

Η έννοια της δικαιοσύνης
Στα Ηθικά Νικομάχεια, ο Αριστοτέλης επικεντρώνεται στη δικαιοσύνη και τις σχετικές με αυτήν έννοιες. Δεν είναι τυχαίο πως η διάκριση των εξουσιών στα πάσης φύσεως πολιτειακά συστήματα έχει τη βάση της στον Αριστοτέλη και στο εν λόγω σύγγραμμα. Το δίκαιο διακρίνεται σε διανεμητικό, διορθωτικό και δίκαιο της αμοιβαιότητας. Ο Αριστοτέλης διακρίνει επίσης μεταξύ φυσικού και θετικού (ή νομικού) δικαίου, όπου το δεύτερο είναι προϊόν της ανθρώπινης πρωτοβουλίας και εκφράζεται μέσω των νόμων, ενώ το πρώτο είναι άγραφο και αυτονόητο.

Κατά τον Αριστοτέλη, στη μάχη μεταξύ δικαιοσύνης και αδικίας, κεντρική αρετή είναι η επιείκεια, η οποία θα πρέπει να μας καθοδηγεί για να αντιμετωπίσουμε τυχόν αντιφάσεις ή κενά του θετικού δικαίου.
Η σειρά « Ηθικά Νικομάχεια », στην οποία περιλαμβάνονται το αρχαίο κείμενο, νεοελληνική απόδοση και σχολιασμό, αποτελείται από 3 τόμους. Πιο συγκεκριμένα περιλαμβάνει :

Ηθικά Νικομάχεια 1 (Α-Δ) – Άπαντα 7
Ηθικά Νικομάχεια 2 (Ε-Η) – Άπαντα 8
Ηθικά Νικομάχεια 3 (Θ-Κ) – Άπαντα 9