«Με φίλημα με προδίδεις;»
«Ο Ιούδας σας κορόιδεψε… Σταυρώσατε έναν αθώο!»
«Όταν αγαπά κανείς δεν ρωτά τι πρέπει να κάνει.»
«Όλα τελείωσαν.»
Ο Ιούδας Ισκαριώτης — το όνομα που η Ιστορία παρέδωσε στην προδοσία— επιστρέφει εδώ, όχι ως σύμβολο κακίας, αλλά ως τραγική συνείδηση.
Ο Ιούδας δεν είναι ο ψυχρός προδότης αλλά ο άνθρωπος που τόλμησε να επισπεύσει το θαύμα.
Είναι εκείνος που πίστεψε πως μπορεί να αναγκάσει την Αλήθεια να φανερωθεί.
Είναι εκείνος που αγάπησε με τον δικό του “τρελό” και ώρες-ώρες υπερβολικό έως τρομακτικό τρόπο.
Σ’ έναν κόσμο όπου ο όχλος κραυγάζει «Σταύρωσέ τον!»,
οι μαθητές φοβούνται και ο Θεός σιωπά, ο Ιούδας μένει μόνος να φωνάξει:
«Ο Ιούδας δεν πρόδωσε τον Ιησού· πρόδωσε εσάς!»
Ένα βαθιά υπαρξιακό και συγκλονιστικό έργο του Αντρέγιεφ για την ευθύνη, την πίστη, την ενοχή και την ελευθερία.
Μια τολμηρή αναμέτρηση με τον μύθο της προδοσίας, όπου η αγάπη και η καταστροφή γίνονται ένα.
Και όταν στο τέλος ακούγεται το «Τετέλεσται» αιωρείται ένα και μοναδικό ερώτημα:
Ποιος ήταν τελικά ο προδότης;