Από τις αρχές του 19ου αιώνα άρχισε μια εποχή κατά την οποία κάθε ερώτημα που ζητούσε απάντηση μετατράπηκε σε πρόβλημα που απαιτούσε λύση, σε ένα ζήτημα. Ο Τοκβίλ, ο Ουγκώ, ο Μαρξ, ο Ντοστογιέφσκι, η Λούξεμπουργκ, αλλά και ο Χίτλερ, υπηρέτησαν με την πένα τους αλλά και με τη δράση τους το λόγο των ζητημάτων. Στο πρωτοποριακό της έργο, η Χόλι Κέις επιτυγχάνει κάτι σχεδόν ακατόρθωτο: διερευνά τον πυρετώδη ενθουσιασμό για τα ζητήματα με βάση πηγές από δέκα και πλέον διαφορετικές γλώσσες, ανασυγκροτώντας έτσι τη δομή του δημόσιου χώρου στον 19ο αιώνα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Οργανώνει την ανάλυση της περιόδου σε επτά επιχειρήματα, αναδεικνύοντας τις αντιφάσεις, τις τραγικές αλλά και τις κωμικές εκδοχές των ζητημάτων, τη διαρκή αμφιταλάντευση ανάμεσα στη χειραφέτηση και την αντίδραση, τα ομοσπονδιακά όνειρα και τον εθνικισμό, το λόγο και τη δράση. Το έργο της Κέις δείχνει πόσο καθοριστικά είναι τα γενικά σχήματα με τα οποία αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο, την πολιτική και τον εαυτό μας, πόσο η μορφή του ζητήματος έχει διαποτίσει τον δημόσιο λόγο μέχρι και σήμερα.