Το πεδίο των Ανθρωπιστικών Επιστημών στην Ιατρική (Medical Humanities) διαμορφώθηκε τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα κυρίως ως απάντηση στις προκλήσεις που δημιούργησε η αλματώδης ιατρική πρόοδος τόσο στην υγειονομική φροντίδα όσο και στην εκπαίδευση των λειτουργών υγείας. Η ένταξή του σε σχολές επαγγελμάτων υγείας στόχευε στην καλλιέργεια δεξιοτήτων, όπως η ενσυναίσθηση και η στοχαστική πρακτική, στην κατανόηση του βιώματος της ασθένειας, όπως και της ευρύτητας των ατομικών και κοινωνικών παραγόντων που καθορίζουν την υγεία, την παροχή φροντίδας υγείας και τη διαχείριση της νόσου από το άτομο, την οικογένεια και την κοινότητα.

Το βιβλίο αυτό αποτελεί το πρώτο εγχειρίδιο που εκδόθηκε προκειμένου να υποστηρίξει ανάλογα προγράμματα σπουδών, αποτελεί δε καρπό πολύχρονης διδασκαλίας των συγγραφέων του σε ιατρικές σχολές και ακαδημαϊκά κέντρα της Αμερικής. Βασικός στόχος του είναι να προάγει τον διάλογο γύρω από ηθικά και υπαρξιακά ζητήματα που συνδέονται με την εμπειρία της ασθένειας, τη φροντίδα των θνησκόντων, τις πολιτικές υγείας, τη σχέση θρησκείας και υγείας καθώς και τη βιοїατρική τεχνολογία. Μέσα από μια ποικιλία συμμετοχικών διδακτικών μέσων, οι λειτουργοί υγείας (μέλλοντες και νυν) καλούνται σε μια «διανοητική, ηθική, συναισθηματική και υπαρξιακή πορεία μάθησης» προς μια κριτική και αναστοχαστική θεώρηση της κλινικής τους πρακτικής, που θα τους επιτρέψει να μη διστάζουν «να θέτουν τα πλέον ουσιαστικά ερωτήματα».