Με το γνώριμο αιχμηρό χιούμορ και την εκφραστική του δεινότητα, ο επιφανής ιστορικός Πήτερ Γκέι παρεμ­βαί­νει στις μακρόχρονες και συχνά φορτισμένες αντιπαραθέσεις γύρω από τo κίνημα του Ρομαντισμού. Σε αυ­τό τον συνοπτικό και προσιτό τόμο επαναδιατυπώνει τον ορισμό του Ρομαντισμού, προβάλλοντας μια φρέσκια μα­τιά στα έργα των ρομαντικών συγγρα­φέων και καλλι­τε­χνών σε όλα τα πεδία, αλλά και στα διαρκώς επανερχόμενα ζη­τή­ματα ερμηνείας τους. Ποιος μπορεί να θε­ω­ρηθεί ρο­μα­ντικός; Τι συνδέει τις προσωπικότητες του ρομαντισμού που δραστηριοποιούνται σε διαφορετικές χώρες, χρησιμοποιούν διαφορετικά μέσα, ή ακόμη, ζουν σε δια­φο­ρετι­κούς αιώ­νες; Ποια είναι τα χρέη της νεωτε­ρι­κό­τη­τας προς τον ρομαντισμό, αν όντως υπάρχουν;
Οδηγώντας τους α­να­γνώστες στην ιστορία του ρομα­ντι­κού κινήματος στη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ελβετία, ο Γκέι υποστηρίζει ότι ο μόνος δόκιμος τρόπος να προσεγγίσου­με τον Ρομαντισμό είναι να ανα­γνωρίσουμε την πολύ­πλο­κη φύση του και να δεχτούμε ότι δεν χω­ράει σε «ένα και μοναδικό καλάθι». Ο Γκέι αντιλαμβάνεται τους ρομαντικούς ως «οικογένειες»: τα μέλη κάθε οικογένειας μοιράζονται θεμελιώδεις αξίες, χωρίς όμως να χά­νουν την ιδιαίτερή τους ταυτότητα.