Πολωνός εικονογράφος και θεατρικός συγγραφέας (1930-2013). Η οικογένειά του ζούσε στην Κρακοβία κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όπου τελείωσε το γυμνάσιο το 1949. Την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του ως πολιτικός δημοσιογράφος, γράφοντας στο εβδομαδιαίο περιοδικό "Przekroj". Την εποχή εκείνη συνέπλεε, ιδεολογικά, με το κομμουνιστικό καθεστώς της χώρας του. Το 1952 έγινε μέλος της Ένωσης Πολωνών Συγγραφέων (Zwiazek Literatow Polskich, ZLP), που ελεγχόταν από το κομμουνιστικό κόμμα, και την επόμενη χρονιά υπερασπίστηκε με κεντρικό άρθρο τη δικαστική απόφαση καταδίκης σε θάνατο τριών καθολικών ιερέων, με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, συγκρίνοντάς τους με τα "έκφυλα" μέλη των Ες Ες και της Κου Κλουξ Κλαν (απόφαση που, τελικά, δεν εκτελέστηκε). Στα τέλη της δεκαετίας του '50 αρχίζει να γράφει και να ανεβάζει θεατρικά έργα που ανήκουν στο θέατρο του παραλόγου (πρώτα του έργα: "Η αστυνομία", "Το μαρτύριο του Piotra Ohey" και "Η γαλοπούλα", μεταξύ 1958-1960). Το 1963, οι ψευδαισθήσεις του για το καθεστώς της χώρας του έχουν πια διαλυθεί και κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην Ιταλία μαζί με τη γυναίκα του, Μαρία Ομπρέμπα, αποφασίζουν να αυτομολήσουν στη Δύση. Θα ζήσει πέντε χρόνια στην Ιταλία και το 1968 θα εγκατασταθεί μόνιμα στο Παρίσι, λαμβάνοντας αργότερα τη γαλλική υπηκοότητα. Τα θεατρικά έργα που τον καθιερώνουν, διεθνώς, ως εκπρόσωπο του θεάτρου του παραλόγου, είναι το "Τάνγκο" (1965), με θέμα τον ολοκληρωτισμό (το πιο πετυχημένο έργο του, διεθνώς, σύμφωνα με τη Britannica), και οι "Εμιγκρέδες" (1975), με θέμα δύο Πολωνούς μετανάστες στο Παρίσι. Το 1984 εκδίδεται το θεατρικό έργο του "Άλφα", με το οποίο προσπαθεί να απομυθοποιήσει τον ηγέτη της Αλληλεγγύης, Λεχ Βαλέσα. Έχοντας γράψει περισσότερα από 35 θεατρικά έργα, δεν θα επιστρέψει στην Πολωνία και στην πατρίδα του, την Κρακοβία, παρά μόνο το 1996. Το 2008 εγκαθίσταται και πάλι στη Γαλλία, στη Νίκαια, όπου θα ζήσει ως το θάνατό του, στις 15 Αυγούστου 2013, σε ηλικία 83 ετών. Άλλα θεατρικά έργα του είναι: "Στριπτήζ" (1961), "Το πάρτυ" (1962), "Ο θάνατος του υπολοχαγού" (1963), "Ένα ευτυχές γεγονός!" (1971), "Το σφαγείο" (1971), "Ο ελέφαντας" (1972), "Το κυνήγι της αλεπούς" (1977), "Ο ράφτης" (1977), "Μια καλοκαιρινή μέρα" (1982), "Το συμβόλαιο" (1986), "Έρωτας στην Κριμαία" (1993), "Όμορφη θέα" (2000), κ.ά.

Ο Γιάννης Βαρβέρης (1955-2011) γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά. Εξέδωσε έντεκα ποιητικές συλλογές, με πρώτη την "Εν φαντασία και λόγω" (Κούρος, Αθήνα, 1975), ενώ η τελευταία, δωδέκατη συλλογή του εκδόθηκε λίγο μετά το θάνατό του ("Βαθέος γήρατος", 2011). Επίσης μετέφρασε και εξέδωσε έργα των Αριστοφάνη, Μενάνδρου, Μολιέρου, Μαριβώ, Ουίτμαν, Σαντράρ, Πρεβέρ, Μρόζεκ, Κάριγκτον, Φέρρε, Μπρασένς καθώς και μια ανθολογία για το θάνατο. Από το 1976 έγραφε κριτική θεάτρου (περιοδικά "Τομές" και "Η Λέξη", εφημερίδα "Η Καθημερινή"). Αυτά και άλλα θεωρητικά του κείμενα για το θέατρο εκδόθηκαν σε έξι τόμους ("Η κρίση του θεάτρου" -πέντε τόμοι, "Πλατεία θεάτρου"). Το 1996 του απονεμήθηκε το Κρατικό βραβείο Κριτικής - Δοκιμίου. Ποιήματά του μεταφράστηκαν και περιλήφθηκαν σε ανθολογίες στα αγγλικά, στα γαλλικά, στα γερμανικά, στα ιταλικά, στα ισπανικά και στα ρουμανικά. Μεταφράσεις του αττικής και νέας κωμωδίας παρουσιάστηκαν στην Επίδαυρο και σε άλλα θέατρα. Το 2001 του απονεμήθηκε το Βραβείο Καβάφη για τη συγκεντρωτική έκδοση "Ποιήματα 1975-1996". Το 2002 του απονεμήθηκε το Βραβείο Ποίησης του περιοδικού "Διαβάζω" για την ποιητική συλλογή "Στα ξένα". Το 2010 τιμήθηκε με το Βραβείο του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του ποιητικού του έργου. Ήταν μέλος της Εταιρίας Συγγραφέων. Έφυγε από τη ζωή στην Αθήνα, ξαφνικά, στις 25 Μαΐου 2011. Εργογραφία Ποίηση - "Εν φαντασία και λόγω", Αθήνα, Κούρος, 1975, Αθήνα, Ύψιλον, 1984 - "Το ράμφος", Θεσσαλονίκη, Τραμ, 1978, Αθήνα, Ύψιλον, 1984, - "Αναπήρων Πολέμου", Αθήνα, Ύψιλον, 1982, - "Ο θάνατος το στρώνει", Αθήνα, Ύψιλον 1986, - "Πιάνο βυθού", Αθήνα, Ύψιλον 1991, - "Ο κύριος Φογκ", Αθήνα, Ύψιλον, 1993, - "Άκυρο θαύμα", Αθήνα, Ύψιλον, 1996, - "Ποιήματα 1975-1996", (συγκεντρωτική έκδοση), Αθήνα, Κέδρος, 2000, - "Στα ξένα", Αθήνα, Κέδρος, 2001, - "Πεταμένα λεφτά", Αθήνα, Κέδρος, 2005, - "Ο άνθρωπος μόνος", Αθήνα, Κέδρος, 2009 - "Βαθέος γήρατος", Αθήνα, Κέδρος, 2011 Κριτική Θεάτρου - "Κρίση του θεάτρου" (1976-1984), Αθήνα, Καστανιώτης, 1985 - "Κρίση του θεάτρου" Β΄ (1984-1989), Αθήνα, Εστία, 1991 - "Πλατεία θεάτρου", δοκίμια, Σοκόλης, 1994. - "Κρίση του θεάτρου Γ΄" (1989-1994), Σόκολης, 1995. - "Κρίση του θεάτρου Δ΄" (1994-2003), Αλεξάνδρεια, 2003. - "Κρίση του θεάτρου Ε΄" (2003-2010), Αλεξάνδρεια, 2010. Δοκίμια - "Σωσίβια λέμβος", λογοτεχνικά δοκίμια, Αθήνα, Καστανιώτης, 1999 Ανθολογία - "Ελληνική ποιητική ανθολογία θανάτου του εικοστού αιώνα" (με τον Κ.Γ. Παπαγεωργίου), Αθήνα, Καστανιώτης, 1996. Μελέτη - "Κρίτων Αθανασούλης: μια παρουσίαση", Αθήνα, Γαβριηλίδης, 2001. Μεταφράσεις - Λ. Φερρέ: "Μια πρώτη παρουσίαση", Αθήνα, Κούρος, 1976 - Ζ. Πρεβέρ: Θέαμα και ιστορίες", ποιήματα, Αθήνα, Νεφέλη, 1982 - Λ. Κάριγκτον, "Η αρχάρια και άλλα διηγήματα", Αθήνα, Ύψιλον 1982. - Ζ. Μπρασένς, "Ο γορίλας και άλλα ποιήματα", Αθήνα, Ύψιλον, 1983 - Σλ. Μρόζεκ, "Δεύτερη υπηρεσία", θέατρο, Αθήνα, Δωδώνη, 1985 - Μ. Σαντράρ, "Πάσχα στη Νέα Υόρκη", ποιήματα, Αθήνα, Υάκινθος - Ρόπτρον, 1987, Αθήνα, Ύψιλον, 1999 - Μολιέρου, "Ζωρζ Νταντέν", θέατρο, 1991 - Ο. Ουίτμαν, "Στη γαλάζια όχθη της Οντάριο", ποίημα, Αθήνα, Ρόπτρον, 1992, Αθήνα, Ύψιλον, 1999. - Μαριβώ, "Η ψευτροϋπηρέτρια", Θέατρο, Αθήνα, Δωδώνη, 1998 - Μενάνδρου, "Σαμία", θέατρο, Αθήνα, Πατάκης, 1997 - Αριστοφάνους, "Όρνιθες", θέατρο, Αθήνα, Πατάκης, 1998 - Μενάνδρου, "Επιτρέποντες", θέατρο, Αθήνα, Πατάκης, 1998 - Αριστοφάνους, "Λυσιστράτη", θέατρο, Αθήνα, Πατάκης, 1998 - Αριστοφάνους, "Ειρήνη", θέατρο, Αθήνα, Πατάκης, 2000 - Μενάνδρου, "Δύσκολος", θέατρο, Αθήνα, Πατάκης, 2001 - Αριστοφάνους, "Πλούτος", θέατρο, Αθήνα, Πατάκης, 2001.

Η Μαρία Πορτολομαίου γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1946 στην Τιθορέα Λοκρίδας. Συγγραφέας, μεταφράστρια, ηθοποιός και σκηνοθέτης, σύζυγος του Βαγγέλη Λάζου των εκδόσεων "Δωδώνη" (Αθήνα - Γιάννενα). Έργα της: "Μια ζωή Μαρία", ποίηση, "Η διάρρηξη", διηγήματα, "Μακρυγιάννη, οράματα;", σύνθεση κειμένων για το θέατρο, "Ρωμαίος, Ιουλιέτα και μετά τι;", θεατρικό, "Τα δυο αδέρφια μου... κι εγώ", λογοτεχνία για παιδιά, "Επειδή... κουράστηκαν", λογοτεχνία για παιδιά. Έχει μεταφράσει στα ελληνικά θεατρικά των Ζενέ, Καμύ, Ιονέσκο, Ζιρωντίν, Σαλακρού, κ.ά., και έχει την ευθύνη της θεατρικής σειράς των εκδόσεων "Δωδώνη".