Η Κωνσταντίνα Ζηροπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε κλασική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Ολοκλήρωσε μετατυχιακές σπουδές θεατρολογίας στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Essex της Μ. Βρετανίας (ΜΑ) και στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ υπήρξε επίσης υπότροφος του Προγράμματος Erasmus στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Paris III, Sorbonne Nouvelle. Εκπόνησε το διδακτορικό της με υποτροφία του Ιδρύματος Λεβέντη στο Τμήμα Θεάτρου του Α.Π.Θ., απ’ όπου ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ το 2007. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζονται στο ελληνικό μεταπολεμικό θέατρο, ιδιαιτέρως στο πεδίο της δραματουργίας αλλά και σε ζητήματα πρόσληψης του αρχαίου ελληνικού θεάτρου κατά την ίδια περίοδο. Έχει λάβει μέρος σε πολλά επιστημονικά συνέδρια και έχει δημοσιεύσει σχετικά άρθρα της σε επιστημονικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους. Εργάστηκε ως θεατρολόγος στο Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου-Θεατρικό Μουσείο και υπήρξε μέλος του Δ.Σ. του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (International Theatre Institute) από το 2004 έως το 2010. Δίδαξε διάφορα θεατρολογικά αντικείμενα στο Τμήμα Θεάτρου του Α.Π.Θ., στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών. Υπήρξε μέλος ακαδημαϊκού προσωπικού του μεταπτυχιακού προγράμματος Θεατρικών Σπουδών του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου (2012-2015) και Συντονίστρια της Ενότητας Ιστορία Θεάτρου και Δραματολογία κατά το ακ. έτος 2014-2015. Συνεργάζεται με τη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών ως Καθηγήτρια Δραματολογίας και από το 2014 είναι επίσης μέλος ακαδημαϊκού προσωπικού του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου.

Ο Γιώργος Π. Πεφάνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Σπούδασε ψυχολογία και παιδαγωγικές επιστήμες στη Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία και φιλοσοφία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στην ίδια σχολή ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στη φιλοσοφία της τέχνης και του πολιτισμού, ενώ το 1995 αποκτά το διδακτορικό του δίπλωμα με θέμα που αφορά στη θεωρία του θεάτρου. Σήμερα είναι λέκτωρ στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και κριτικός θεάτρου. Οι μελέτες του στρέφονται γύρω από τη φιλοσοφική προσέγγιση του θεατρικού φαινομένου και τη δραματουργική θεωρία, τη νεοελληνική δραματουργία και το νεότερο ευρωπαϊκό θέατρο. Άρθρα του και μελετήματα -περισσότερα από 100- έχουν δημοσιευτεί σε ελληνικά και ξένα λογοτεχνικά και επιστημονικά περιοδικά. Επί σειρά ετών υπήρξε επιστημονικός συνεργάτης του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας (Κ.Ε.Ε.Λ.) της Ακαδημίας Αθηνών, του Εθνικού Θεάτρου και της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει γράψει, μεταξύ άλλων, τα βιβλία: -"Το θεατρικό. Σκιαγράφηση μιας φαινομενολογικής θεατρολογίας", Δωδώνη, Αθήνα 1991. -"Εισαγωγή στην κοινωνιολογία της διασκέδασης. Το νεομπαρόκ και το τέλος της ιστορίας", Πρίσμα, Αθήνα 1992. -"Ο Arcene Lupin και ο γιατρός Shepard. Τομή στο αλφάβητο του αστυνομικού μυθιστορήματος", Fragmenta, Θεσσαλονίκη 1996. -"Jean-Paul Sartre. Τέσσερα μελετήματα για το έργο και τη φιλοσοφία του", Αιγόκερως, Αθήνα 1996. -"Το θέατρο και τα σύμβολα. Διαδικασίες συμβόλισης του δραματικού λόγου", Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1999. -"Θέματα του μεταπολεμικού και σύγχρονου Ελληνικού θεάτρου", Κέδρος, Αθήνα 1999. -"Το βασίλειο της Ευγένας", Αλεξάνδρεια, Αθήνα 2005 (Τιμητική Διάκριση Θεατρολογικού Συγγράμματος της Ένωσης Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών, 2006) -"Σκηνές της θεωρίας. Ανοιχτά πεδία στη θεωρία και την κριτική του θεάτρου", Παπαζήσης, Αθήνα, 2007 κ.ά.