*Αποστολή σε 2-4 εργάσιμες μέρες
Τιμή Λεμόνι: 9,54 €
Όλοι εκείνοι που πέφτουν. Ω οι ωραίες μέρες
"Tous ceux qui tombent. Οh les beaux jours" (Πρωτότυπος τίτλος )
Συγγραφή: · Samuel Beckett
Beckett, SamuelΜετάφραση: · Μαρία Λαμπαδαρίδου - Πόθου
Lampadarídou - Póthou, MaríaΈκδοση: Δεκέμβριος 1996 από "Δωδώνη Εκδοτική ΕΠΕ"
Σελ.:120 (21x14), Μαλακό εξώφυλλο, ISBN: 960-248-204-4
Θέμα: "Ιρλανδικά θεατρικά έργα"
Το 1956 ο Μπέκετ γράφει το έργο Όλοι εκείνοι που πέφτουν, ένα ραδιοφωνικό έργο που γράφτηκε για το BBC. Δύο ηλικιωμένοι άνθρωποι, η Μάντυ Ρώνεϋ και ο άντρας της, ο τυφλός Νταν, επιστρέφουν από τον σταθμό στο σπίτι τους. Στη διαδρομή συνέχεια σκοντάφτουν, πέφτουν, μιλούν για ασήμαντα πράγματα και πάντα σέρνουν τα κουρασμένα τους βήματα. Γαντζωμένοι ο ένας πάνω στον άλλον προσπαθούν να βρουν ένα μικρό φως από χαρά στη σκέψη πως τους περιμένει το φτωχικό τους δωμάτιο, το τζάκι με τη φωτιά, και οι έξι πένες για να περάσουν την ημέρα τους.
Στο Ω, οι ωραίες μέρες η πρωταγωνίστρια είναι θαμμένη μέχρι τη μέση –και όσο περνά η ώρα μέχρι τον λαιμό– κάτω από έναν λόφο κομένου χόρτου, που συμβολίζει τον θάνατο. Η αισιοδοξία της δεν είναι αρετή – είναι στοιχείο που την τυφλώνει μπρος στην αλήθεια της κατάστασής της. Η «τελευταία στιγμή» είναι η μοναδική της βεβαιότητα που την υποδέχεται τραγουδώντας, σαν μια ποιητική τελετουργία της ανθρώπινης μεγαλοπρέπειας.
Τίποτα δεν είναι πιο πραγματικό από το τίποτα. Ο άνθρωπος είναι μπροστά σε έναν καθρέφτη, αλλά ο καθρέφτης δεν αντανακλά το πρόσωπό του.του. Μπέκετ
Ο Μπέκετ είναι κατ’ ουσίαν τραγικός· τραγικός γιατί ακριβώς στα έργα του είναι πανανθρώπινα Άνθρωπος, που παρουσιάζεται σαν θεωρημένη μορφή και όχι ο άνθρωπος μιας τάδε κοινωνίας ή μιας τάδε τάξεως, ούτε ο άνθρωπος που προσδιορίζεται από μια ιδεολογία. Ιονέσκο
Ο αριστοτελικός ορισμός υπάρχει εδώ. Ο Μπέκετ αρνείται στα πρόσωπά του και στη σκηνή του τα εξωτερικά στοιχεία της τραγωδίας. Μα μένει εκεί ο ίδιος ο άνθρωπος, τραγικός, κι ο θεατής θα βρει μέσα απ’ αυτόν, σαν μέσ’ από καθρέφτη, το ίδιο του το πρόσωπο. Bernard Dort
(2025) Πως να πω, Το Ροδακιό
(2025) Ό,τι ανεβαίνει, κατεβαίνει, Oblik Editions
(2024) Τρεις Διάλογοι - Η Εικόνα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(2024) Τελευταία Tριλογία - Σκιρτήματα , Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(2023) Οστά της Ηχούς, Oblik Editions
(2023) Ελευθερία, Oblik Editions
(2023) Όχι εγώ, Νεφέλη
(2022) Ο ακατoνόμαστος, Ύψιλον
(2022) Ο Μαλόν πεθαίνει, Ύψιλον
(2022) Μολλόυ, Ύψιλον
(2021) Ευτυχισμένες Μέρες, Gutenberg - Γιώργος & Κώστας Δαρδανός
(2020) Αυτοί που έχουν χαθεί, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(2020) Δεύτερο πρόχειρο σχέδιο για ένα θεατρικό, Εκδόσεις Παπαζήση
(2019) Το τέλος, Αλεξάνδρεια
(2016) Τρεις Διάλογοι , Γαβριηλίδης
(2016) Η Τελευταία Τριλογία , Γαβριηλίδης
(2014) Πρώτος έρωτας, Άγρα
(2010) Breath, Αιγόκερως
(2010) Πώς να πω, Αιγόκερως
(2008) Ο κόσμος και το παντελόνι και Ζωγράφοι του εμποδίου, Ύψιλον
(2008) Ευτυχισμένες μέρες, Κέδρος
(2007) Destroy Athens: μια αφήγηση, Futura
(2007) Περιμένοντας τον Γκοντό, Ύψιλον
(2006) Πώς είναι, Ύψιλον
(2006) Μερσιέ και Καμιέ, Ύψιλον
(2006) Τέλος του παιχνιδιού. Πράξη χωρίς λόγια, Ύψιλον
(2006) Ελευθερία, Παρισιάνου Α.Ε.
(2001) Κάθαρση και άλλα έργα, Scripta
(1998) Ποιήματα συνοδευόμενα από σαχλοκουβέντες, Ερατώ
(1998) Πρόζες 1945-1980, Εκδόσεις Πατάκη
(1995) Πέντε κείμενα του Samuel Beckett στα ελληνικά, Γαβριηλίδης
(1992) Χωρίς, Νεφέλη
(1992) Συριγμοί, Παρατηρητής
(1990) Σκιρτήματα. Πως να πω, Εξάντας
(1990) Μονόπρακτα, Δωδώνη Εκδοτική ΕΠΕ
(1990) Η εικόνα, Λέσχη
(1986) Νανούρισμα, Λέσχη
(1985) Τότες που, Λέσχη
(1983) Ο Ερημωτής, Λέσχη
(1975) Τέλος του παιχνιδιού, Σχολή Μωραΐτη. Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας